شه‌و ، که‌ گوێم له‌ پڕخه‌ی کۆڵان بوو

که‌ ده‌رگاو په‌نجه‌ره‌کان ، سه‌ریان به‌قۆڵی دیوار کرد.

که‌پیشله‌کان ، به‌ته‌نیش به‌رمیلی زبڵدا، پاڵکه‌وتن؛

دێم بۆ ماڵه‌ خه‌واڵوه‌که‌ت..

پڕ ده‌بم ؛

له‌ بۆنی شه‌راب و

له‌ دووکه‌ڵی جگه‌ره‌و

له‌ عیشقی رژاو.

تاتوویه‌ک ،

له‌ درزێکی جه‌سته‌و

مارێک و

گه‌ڵایه‌کی هه‌نجیر،

له‌نه‌رمایی پشتت هه‌ڵده‌کۆڵم.

له‌سه‌ر تیشکێکی سینگه‌ رووته‌که‌ت، ده‌خلیسکێم.

وه‌ک په‌رداخێکی سه‌ر خۆش، وردو خاش ده‌بم.

پارچه‌کانم به‌ته‌نافی بالکۆنه‌که‌وه‌ ، هه‌ڵده‌خه‌یت.

هه‌ور ده‌مناسێته‌وه‌.

تنۆک

تنۆک

وه‌ک مروای، 

به‌سه‌ر برینه‌کانما، داده‌ڕژێت.

ده‌بوایه‌ ناوم " باران " بوایه‌،

 نه‌ک " قوباد"

ئاخر له‌ ڕه‌چه‌ڵه‌کدا، ئه‌من کوڕی هه‌ورم !